Mirdâd / Kundaktaki Ermiş

Mirdâd / Kundaktaki Ermiş
Mehcer (Göç) edebiyatının tohumlarının ekilmesi, filizlenmesi ve yetişmesinde büyük payı olan Mihail Nuayme’nin yetmiş yaşlarında kaleme almış olduğu bu eseri, Nuayme’nin hayatının “İncil”i olarak düşünülmüştür. Nitekim eserin pek çok yerinde İncil’in etkilerini açıkça görmek mümkündür.

Kitabın kahramanı Mirdâd, bir gemiye hizmetçi olarak giriyor. Önce sessiz kalıyor, seyrediyor, düşünüyor ve inceliyor. Fakat sonra konuşmaya başlıyor ve etrafında ders halkaları oluşturuyor. Mirdad insanları sürüklüyor, düşündürüyor ve en önemlisi de insanın hafızasını zorluyor. Hayat, ölüm ve ölüm sonrası hayat gibi kavramları düşündürterek ele alıyor. Bu eserde insanın yeteneklerinin ve gücünün sınırsız olduğu vurgulanarak insana önemli bir yer veriliyor. “İnsanları yönetmek istiyorsanız, önce kendinizi yönetmeyi öğrenin ve insanların derinliklerine inin!” diyen Mirdâd, gerçek sevgi, gerçek mutluluk, kurtuluşa özlem, aydınlık, karanlık gibi meseleleri irdeliyor ve insanın ufkunu açarak derin ve sessiz düşünmesini sağlıyor.